Παύλος Σταυρόπουλος: Tα παιδιά παίρνουν θάρρος όταν παίζεις μαζί τους - TOWNSENDIA

TOWNSENDIA

Η τέχνη δεν είναι ούτε για τους πολλούς ούτε για τους λίγους. Είναι για τον καθένα ξεχωριστά. William Shakespeare

Παύλος Σταυρόπουλος: Tα παιδιά παίρνουν θάρρος όταν παίζεις μαζί τους

Share This

Είναι ωραίο να συναντιέσαι ξανά με ανθρώπους που εκτίμησες στην προηγούμενη δουλειά τους και να μαθαίνεις που βρίσκονται επαγγελματικά. Τον Παύλο Σταυρόπουλο τον γνωρίσαμε πριν λίγα χρόνια όταν πρωταγωνιστούσε στην εξαιρετική παράσταση  του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας "Η βιογραφία του Πατρογονικού". Έκτοτε τον παρακολουθούμε στενά. Αυτή τη φορά τον συναντήσαμε για να μας παρουσιάσει κάτι διαφορετικό. Κάτι που συνδυάζει την αγάπη του για το θέατρο, την υποκριτική, τη σκηνοθεσία με την εκπαίδευση. Συγκεκριμένα για το Θεατρικό Εργαστήρι "Κουίντα", μία ενασχόληση που ξεκίνησε πριν εννέα χρόνια και συνεχίζει με πολύ μεγάλη επιτυχία. Ταξιδέψτε μαζί μας μέχρι την αγαπημένη μας Καβάλα και ελάτε να μάθουμε μαζί για την όμορφη αυτή δουλειά...


Είστε συνοδοιπόρος της κυρίας Ναταλίας-Άννας Βασιλέκα στο Θεατρικό Εργαστήρι "Κουίντα". Πείτε μας κάποιες πληροφορίες για αυτό. 

Η "Κουίντα" είναι Σχολείο Θεατρικής Αγωγής, στην Καβάλα. Λειτουργεί εννέα χρόνια και ιδρύθηκε από τη συνάδελφο και φίλη Ναταλία-Άννα Βασιλέκα. Απευθύνεται σε παιδιά, εφήβους, και ενήλικες κάθε ηλικίας. Τα εφηβικά και τα τμήματα ενηλίκων δουλεύουν πάνω σε κείμενα, που παρουσιάζουμε στο τέλος της χρονιάς. Με τα παιδιά παρουσιάζουμε θεατρικά παιχνίδια και αυτοσχεδιασμούς εμπνευσμένους από διάφορα θέματα ή έργα. Κάνουμε επίσης ιδιαίτερα μαθήματα ορθοφωνίας και προετοιμασία για τη δραματική σχολή. Συμμετέχουμε με τους μαθητές μας σε ενδιαφέρουσες δράσεις που κάποιες φορές προκύπτουν στη διάρκεια των μαθημάτων. 

Τι ακριβώς σημαίνει η λέξη "Κουίντα" και ποια η σημασία της για εσάς προσωπικά; 

Κουίντες είναι οι μεγάλες, κάθετες επιφάνειες στα αριστερά και δεξιά της σκηνής ενός θεάτρου, που εμποδίζουν την οπτική επαφή του θεατή με τα παρασκήνια. Εκεί περιμένει ο ηθοποιός λίγο πριν έρθει η στιγμή να ερμηνεύσει τον ρόλο. Εκεί στεκόμαστε με τους μαθητές μας, βλέποντας ότι το θέατρο συνεχίζει για αιώνες, όσες κρίσεις κι αν περάσει, να δημιουργεί μοναδικές στιγμές αλήθειας. Στιγμές που πεθαίνουν αμέσως. Αλλά ξαναγεννιούνται απ’ την ανάγκη να παραμείνουμε ζωντανοί στο παιχνίδι της ύπαρξής μας. 



Ποιες είναι οι ηλικίες που απευθύνεται το εργαστήρι σας και τι μπορεί η κάθε ηλικία να διδαχθεί; 

Από τεσσάρων ετών ένα παιδί μπορεί να έρθει στο εργαστήρι. Θα ενταχθεί σε τμήμα προσχολικής ηλικίας με παιδιά πέντε, ίσως και έξι ετών. Για τη σχολική ηλικία θέλουμε να υπάρχει τμήμα τετάρτης, πέμπτης κι έκτης δημοτικού, και τμήμα με μικρότερες τάξεις. Στους εφήβους έχουμε διαπιστώσει ότι ταιριάζει να συνυπάρχουν όλες οι τάξεις, δηλαδή μαθητές γυμνασίου και λυκείου. Κι οι ενήλικες μπορούν να είναι όλοι μαζί. Κάθε άτομο θα διδαχθεί διαφορετικά πράγματα. Εξαρτάται από την ηλικία, αλλά έχει να κάνει και με την προσωπικότητα. Στην προσχολική, τα παιδιά είναι στη φάση που μαθαίνουν να λειτουργούν σε ομάδα. Είναι άλλο να παίζεις με τα παιχνίδια στο σπίτι, και άλλο να κάνεις θεατρικό παιχνίδι. Το ομαδικό πνεύμα διδάσκεται και στα μεγαλύτερα παιδιά. Τα ενθαρρύνουμε να παίρνουν πρωτοβουλίες και να αντιδρούν στα ερεθίσματα. Ενθαρρύνουμε την όξυνση της φαντασίας. Δε νομίζω ότι ευθύνονται μόνο τα κινητά και τα τάμπλετ, αλλά η κακή χρήση επηρεάζει αρνητικά τη φαντασία. Ας το προσέξουμε. Με τους εφήβους και τους ενήλικες, όπως ανέφερα, ασκούμαστε στον θεατρικό λόγο, χωρίς να απουσιάζει από το μάθημα το παιχνίδι. Η διαδικασία για να φτάσουμε κάπου είναι εξίσου σημαντική με το αποτέλεσμα. Θέλουμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Να ψυχαγωγηθούμε. Να γίνουμε καλύτεροι θεατές, καλύτεροι αναγνώστες, καλύτεροι άνθρωποι. 

Ποιες είναι οι μέθοδοι που ακολουθείτε ώστε να μπορέσει κάποιο παιδί ή ακόμη και ενήλικας να μυηθεί στην υποκριτική τέχνη; 

Η υποκριτική σπουδάζεται στις δραματικές σχολές. Στην "Κουίντα" χρησιμοποιούμε τεχνικές και ασκήσεις του θεάτρου, αλλά με διαφορετικό στόχο. Προσπαθούμε να πετύχουμε μια βιωματική προσέγγιση στα πράγματα μέσω της σκηνικής πράξης. Να κερδίσουμε τη γνώση που προέρχεται από εμάς τους ίδιους. Αυτό όπως καταλαβαίνετε δε σταματάει ως διαδικασία ποτέ. Κι εκεί είναι το ωραίο. Να είμαστε παρόντες σε διαδρομές που δεν ξέρουμε πού θα μας βγάλουν. Να μπούμε στη λογική των δυνατοτήτων. Το θέατρο δεν έχει όρια. Πάντα θα υπάρχουν αχαρτογράφητα σημεία για να εξερευνήσουμε και να μάθουμε για τον εαυτό μας. 

Η δική σας αγαπημένη ηλικιακή ομάδα ως εκπαιδευτής ποια είναι; Είναι πιο εύκολο να συνυπάρχετε με παιδιά ή μήπως με ενήλικες και σε τι διαφέρει η αντιμετώπισή σας; 

Εγώ κάνω μάθημα στα παιδιά της προσχολικής και στους εφήβους. Το μόνο που νιώθω να αλλάζει όταν μπαίνω στην αίθουσα είναι η διάθεσή μου προς το καλύτερο. Αυτό που δεν έχει αλλάξει μέχρι τώρα είναι ότι ακόμα δεν μπορώ να συνηθίσω το "κύριε"! Μου φαίνεται περίεργο όταν το ακούω! Η αντιμετώπιση δεν μπορεί να είναι ίδια, αλλά, με μικρές αλλαγές, οι ασκήσεις προσαρμόζονται σε όλες τις ηλικίες. Τα παιδιά παίρνουν θάρρος όταν παίζεις μαζί τους. Όταν δοκιμάζεις κι εσύ αυτό που θες να κάνουν, απελευθερώνονται πολύ. Είναι συγκινητική η αθωότητα στο βλέμμα τους. Οι έφηβοι το διασκεδάζουν, επίσης. Έρχονται με απίστευτη ενέργεια. Δείχνουν ευγένεια και σεβασμό στο μάθημα. 



Βρίσκεται στον χώρο του θεάτρου πολλά χρόνια και μέσα από διαφορετικές ιδιότητες. Ποια είναι η δική σας αγαπημένη ενασχόληση στο θέατρο και για ποιους λόγους την ξεχωρίζετε από τις υπόλοιπες; 

Ηθοποιός είμαι όλα αυτά τα χρόνια. Με αυτήν την ιδιότητα ξεκίνησα να κάνω μαθήματα ως εμψυχωτής θεατρικής αγωγής. Και μ’ αυτήν την ιδιότητα σκηνοθέτησα στο παρελθόν μια παράσταση. Η διδασκαλία αποτελεί πλέον πολύ σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μου και μου δίνει χαρά. 

Σκεπτόμενη πως τα παιδιά ρουφούν ό,τι τους δώσεις σαν ένα σφουγγάρι είναι εν τέλει καλύτεροι μαθητές απ’ τους ενήλικες, οι οποίοι έχουν και τη λογική και την ορθή σκέψη; 

Η ορθή σκέψη δεν είναι κακή, όταν χρησιμοποιείται σε σωστές δόσεις και όπου χρειάζεται. Μια φράση που μου έχει μείνει από μια καθηγήτρια στη σχολή μου, την κα Μακράκη, είναι "εδώ, ήρθατε να ξεχάσετε αυτά που ξέρετε". Η πρόκληση, ίσως, για έναν ενήλικα είναι να θυμηθεί πως κι αυτός υπήρξε παιδί. Τα παιδιά ρουφούν τα πάντα όπως ένα σφουγγάρι... Εκεί όμως είναι το θέμα. Ρουφούν και άχρηστα πράγματα. Και θα χρειαστεί αργότερα κι αυτά, να μπουν σε μια αντίστροφη διαδικασία αποκατάστασης. 



Νέα χρονιά! Οι δικοί σας στόχοι ως εργαστήρι ποιοι είναι για το 2020; 

Να βάζουμε στόχους! Ως χαρακτήρες μας δυσκολεύει η στασιμότητα. Συζητάμε πολύ με τη Ναταλία. Σκεφτόμαστε διάφορα. Είμαστε σε μια κινητικότητα που μας ανανεώνει. Σύντομα, το εργαστήρι ως εταιρεία θα επεκτείνει τη δραστηριότητά του στον τομέα των θεατρικών παραγωγών. 

Θα θέλατε να μοιραστείτε με το κοινό της Townsendia τα επόμενα σχέδιά σας; 

Έχουμε ήδη συμφωνήσει μ’ έναν νέο και ταλαντούχο σκηνοθέτη απ’ την Αθήνα, να έρθει στην Καβάλα για την πρώτη μας παραγωγή. Είμαστε σε αναζήτηση έργου και επιλέξαμε τη χρονική περίοδο που θα το παρουσιάσουμε. Θέλουμε να ταξιδέψει και εκτός Καβάλας.

Συνέντευξη: ΜΑΡΙΑ ΓΟΥΣΙΟΥ 

*Φωτογραφίες από το προσωπικό αρχείο του κυρίου Παύλου Σταυρόπουλου και από τη σελίδα του facebook/kouinta

Pages