Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Κάτι χαμογελάει στις σκιές" (Ηλίας Φουντούλης) - TOWNSENDIA

TOWNSENDIA

Η τέχνη δεν είναι ούτε για τους πολλούς ούτε για τους λίγους. Είναι για τον καθένα ξεχωριστά. William Shakespeare

Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Κάτι χαμογελάει στις σκιές" (Ηλίας Φουντούλης)

Share This


Όσοι από εσάς ασχολείστε με το ελληνικό Youtube, δε μπορεί να μην έχετε έστω ακουστά τον κωμικό - ειδικό σε ταξιδιωτικά και γαστρονομικά θέματα, Ηλία Φουντούλη. Έχοντας γίνει ιδιαίτερα αγαπητός στο ευρύ διαδικτυακό κοινό, ο Ηλίας δεν άργησε να εκδώσει τη δεύτερή του λογοτεχνική απόπειρα με τίτλο «Κάτι χαμογελάει στις σκιές». Το βιβλίο ομολογουμένως αποτέλεσε μια μεγάλη προσωπική επιτυχία του συγγραφέα, αφού πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στις παρουσιάσεις του, περιμένοντας με ανυπομονησία να έρθει σε επαφή με τη λογοτεχνική πένα ενός ανθρώπου, ο οποίος ως επί το πλείστον ασχολείται με τη γαστρονομία, την κωμωδία και τα ταξίδια.


Και μόνο κοιτάζοντας το εξώφυλλό του, δε θα μπορούσε να παραλειφθεί το γεγονός πως παραπέμπει σε κάποιον παραμυθένιο κόσμο, συγκεκριμένα θα λέγαμε πως θυμίζει το έργο «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων», αφού το χαρακτηριστικό χαμόγελο που διακρίνουμε στο επάνω μέρος του, θυμίζει αρκετά το λεγόμενο «Chesire Cat». Ομολογουμένως πρόκειται για ένα εξαιρετικό εξώφυλλο, ασπρόμαυρο και σωστά θα λέγαμε συνδεδεμένο με το περιεχόμενο που προμηνύεται, αφού όπως διαβάζουμε και στο οπισθόφυλλό του, πρόκειται για «δεκαεπτά παράξενες, ατμοσφαιρικές, χιουμοριστικές, ενοχλητικές, σκοτεινές ιστορίες για όσους και όσα χαμογελούν στις σκιές».

Η φράση αυτή, θα λέγαμε πως είναι αρκετά αντιπροσωπευτική του περιεχομένου του έργου. Όπως προαναφέρθηκε, το βιβλίο αποτελείται από δεκαεπτά αυτοτελείς ιστορίες, τα νοήματα των οποίων δε συνδέονται μεταξύ τους. Στο σύνολό τους, τα γεγονότα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των ιστοριών είναι αρκετά αλλόκοτα, ενώ πάντοτε υποβόσκει το υπερφυσικό στοιχείο, χωρίς όμως να γίνεται ιδιαίτερα αισθητό. Είναι σχεδόν σαν κάποιο ον από άλλο κόσμο να παρακολουθεί ήσυχα τους πρωταγωνιστές και τον αναγνώστη, χωρίς όμως να κάνει αισθητή την παρουσία του!

Φωτογραφία 1
Αν έπρεπε να ξεχωρίσουμε μια ιστορία, αυτή σίγουρα θα ήταν η «Επεισοδιακή Ακρόαση», καθώς το μυστήριο είναι διάχυτο και η αγωνία καταλαμβάνει τον αναγνώστη. Άλλες ιστορίες είναι άκρως χιουμοριστικές, ενώ σε άλλες ο αναγνώστης θα συναντήσει ακόμα και ρομαντικές σκηνές που θα τον συνεπάρουν. Αποτελεί μια λογοτεχνική προσπάθεια, συνονθύλευμα μυστηρίου, αγάπης και αγωνίας, όπως εύστοχα σημειώνεται στο οπισθόφυλλό του, ενώ αναφορικά με το πρόσωπο της αφήγησης, τις περισσότερες φορές είναι τριτοπρόσωπη, αλλά σε ορισμένα σημεία μετατρέπεται σε πρωτοπρόσωπη. Παράλληλα, σε συγκεκριμένες ιστορίες γίνεται αρκετά χιουμοριστική, αγγίζοντας αυτό που λαϊκά θα έλεγε κάποιος την «καφρίλα», ενώ το χαρακτηριστικό του βιβλίου, είναι πως ο συγγραφέας του μπορεί ακόμη και με μια φράση (ιδιαίτερα στο τέλος των ιστοριών) να γεμίσει τον αναγνώστη ερωτηματικά.

Η έκταση των ιστοριών δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη, αφού οι περισσότερες κυμαίνονται από 3 μέχρι 10 σελίδες, ενώ με την ολοκλήρωσή τους, δε δίνονται πάντοτε απαντήσεις στα ερωτηματικά που προκύπτουν κατά την ανάγνωση. Και μάλλον αυτό είναι που κάνει το βιβλίο ιδιαίτερο. Είναι επίσης χαρακτηριστικό, πως πολλές εκ των ιστοριών, λαμβάνουν χώρα σε μέρη της Ελλάδας, ενώ σε άλλες ο τόπος είναι απροσδιόριστος. Το βιβλίο αποτελείται, μαζί με τις ευχαριστίες στο τέλος του, από 190 σελίδες και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «ΧΡΟΝΙΚΟ». 

Φωτογραφία 2
Πρόκειται για μια επιλογή την οποία λογικά θα προτιμήσουν οι πιο νέες ηλικίες, χωρίς όμως αυτό να αποκλείει και τους αναγνώστες μεγαλύτερης ηλικίας, αφού ο συγγραφέας καταφέρνει να στήσει επιτυχημένα αυτοτελείς ιστορίες μυστηρίου. Αυτό μάλιστα το οποίο θεωρήσαμε και μεγάλη λογοτεχνική επιτυχία αναφορικά με τη γραφή του, ήταν το γεγονός πως κατάφερε να κάνει τον αναγνώστη να σχηματίσει μια ολοκληρωμένη εικόνα για τους πρωταγωνιστές, χωρίς να γνωρίζει πολλά στοιχεία για το παρελθόν τους, παρουσιάζοντας έτσι μια ολοκληρωμένη εικόνα για αυτούς, μέσα σε λίγες μόνο σελίδες όπου διαρκεί κάθε ιστορία.

Είναι ένα βιβλίο το οποίο συστήνουμε και το οποίο μπορεί να διαβαστεί πολύ εύκολα, αφού είναι αρκετά ανάλαφρο και εύκολο στα νοήματά του. Όπως ήδη προαναφέραμε, σε ορισμένα σημεία το χιούμορ του συγγραφέα είναι «τραβηγμένο», ενώ ορισμένες σκηνές ή ιστορίες ίσως ενοχλήσουν ή και εκπλήξουν τον αναγνώστη. Αναφέρεται άλλωστε και στο οπισθόφυλλο «... χιουμοριστικές, ενοχλητικές, σκοτεινές ιστορίες...», ενώ από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου τονίζεται το γεγονός πως το έργο απευθύνεται σε αναγνώστες άνω των 18 ετών. Αποτελεί στο σύνολό της μια ιδιαίτερη λογοτεχνική επιλογή, που θα αρέσει σε αναγνώστες βιβλίων μυστηρίου, αλλά πιθανότατα να κερδίσει και λάτρεις άλλων λογοτεχνικών ειδών.

Πηγές φωτογραφιών: κεντρική: pictame.com, φωτογραφία 1: popaganda.gr, φωτογραφία 2: ikariamag.gr

Σύνταξη: ΜΑΡΙΑ ΣΜΗΝΑ

Pages