ΕΠΙΚΑΙΡΑ

ΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ: ΣΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟ ΖΩΗΣ ΤΟ 'ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ'


Ο Άκης Αποστολίδης είναι ένας άνθρωπος που καταπιάνεται επιτυχώς με ό,τι θελήσει. Μία από τις μεγάλες του αγάπες αποτελεί το θέατρο και φέτος τον βλέπουμε και πάλι επί σκηνής με το θεατρικό έργο ''Για πάντα μαζί... ξανά'' στο Θέατρο Σοφούλη. Έτσι μιλήσαμε και πάλι μαζί του σε μία συνέντευξη, όπου ήταν ξεκάθαρα ο εαυτός του.

Η παράσταση "Για πάντα μαζί...ξανά" ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στη Θεσσαλονίκη. Θα θέλατε να μας πείτε δύο λόγια για το έργο;

Δεύτερη χρονιά για μία παράσταση με έναν τόσο δυνατό τίτλο, "Για πάντα μαζί ξανά...". Η παράσταση αφορά τη ζωή, την καθημερινότητα, τη ρουτίνα, τους καυγάδες, τις εντάσεις και την τρέλα μιας κάπως ιδιαίτερης οικογένειας, που δεν έχει να την κάνει και τόσο ξεχωριστή από αυτήν που έχουμε όλοι μας. Ένα πολύ έξυπνα γραμμένο κείμενο, που θα βάλει σίγουρα τον θεατή να ταυτιστεί με δικές του οικογενειακές καταστάσεις μιας και όλο το κείμενο είναι βασισμένο σε αληθινά περιστατικά, που βίωσαν και βιώνουν συνάνθρωποί μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην περσινή παράσταση υπήρξαν πολλοί οι θεατές, που μας δήλωναν ότι είδαν τη ζωή τους ή ακόμη και κάποιες καταστάσεις από αυτή να εξελίσσονται επί σκηνής και αυτό μας έκανε πολύ χαρούμενους μιας και είχαμε πετύχει το στόχο μας. 


Πέρυσι είχατε δηλώσει για την παράσταση "ίσως να ξανά επιστρέψει ανανεωμένο στην Θεσσαλονίκη". Ο τίτλος άλλαξε εν μέρει, υπάρχουν και άλλες διαφορές φέτος;

Από ότι είδατε κρατάμε τις υποσχέσεις μας. Δεν άλλαξε μόνο ο τίτλος, σίγουρα. Επέστρεψε όντως ανανεωμένο με περισσότερο γέλιο μιας και το έχουμε τόσο ανάγκη. Με έντονο τον προβληματισμό γιατί υπάρχουν πολλά σημεία, όπου ο θεατής θα ταυτίσει τη ζωή του με αυτά που θα δει πάνω στο σανίδι. Με λίγα λόγια κάναμε μια μικρή βιογραφία του κάθε θεατή επί σκηνής.

Πρωταγωνιστείτε στην ίδια θεατρική παράσταση για δεύτερη χρονιά, όπως αναφέραμε. Ποια ήταν τα στοιχεία, που σας έκαναν να συμμετέχετε και πάλι.

Θεώρησα από την πρώτη στιγμή το "Για πάντα μαζί" μια πολύ έξυπνη, προσεγμένη αλλά και μοντέρνα κωμωδία. Σε αυτό το σημείο νομίζω ότι πρέπει να ευχαριστήσω την κειμενογράφο και σκηνοθέτη μου, Νίκη Ποζίδου, που μου έδωσε για δεύτερη φορά το ρόλου του Ντίνου στην παράσταση. Ένας χαρακτήρας, που εξ αρχής αγάπησα μιας και ας μου επιτραπεί μια ατάκα του έργου [...] Η φορτούνα του σπιτιού [...] είναι η δική μου ταύτιση με τον χαρακτήρα μιας και πολλές φορές από μικρό με αποκαλούσαν έτσι. 

Η φράση "Για πάντα μαζί" σας εκφράζει σαν άνθρωπο; Πιστεύετε ότι μπορεί να ισχύει στις μέρες μας;

Για εμένα προσωπικά, όπως έχω ξαναπεί και σε παλαιότερη συνέντευξη, είναι ο στόχος και το όνειρο ζωής. Δύσκολα μπορείς να το ζήσεις. Τόσο η καθημερινότητα όσο και η ρουτίνα, η ανέχεια ακόμη και η ίδια η ζωή έχουν κάνει τις σχέσεις των ανθρώπων εφήμερες. Ό,τι είδους σχέσεις και αν είναι αυτές. Έχουμε γίνει πιο επιφανειακοί ως άνθρωποι καταπατώντας τις έννοιες, τα ιδανικά και τις αξίες. Δεν είναι άπιαστο όνειρο. Είναι όπως ήδη είπα, “όνειρο”.


Θεωρείτε ότι η οικογένεια που παρουσιάζετε αντικατοπτρίζει μία τυπική ελληνική οικογένεια;

Αρχικά, εφόσον η οικογένεια αυτή είναι επί σκηνής δεν θα μπορούσε να είναι και τόσο τυπική. Σίγουρα όμως θα διαπιστώσει ο θεατής, ότι η τόσο μη τυπική οικογένεια δεν απέχει πολύ από την δική τους "τυπική" καθημερινότητα.

Τι αίσθηση θα θέλατε ιδανικά να δώσετε στον κάθε θεατή που θα έρθει στην παράσταση;

Την αίσθηση του βλέπω τη ζωή μου ως θεατής. Την αίσθηση του η αγάπη όλα τα υπερνικά. Να γελάσει και φεύγοντας από το θέατρο να ψιθυρίζει ατάκες, που σίγουρα θα του έχουν μείνει.

Όσοι είδαν το "Για πάντα μαζί", αξίζει να έρθουν και στο "Για πάντα μαζί...ξανά"; Τι θα τους τραβούσε την προσοχή στη "νέα εκδοχή" σας;

Οι ακόμη πιο έντονες καταστάσεις, πιο πολύ γέλιο, οι πικάντικες πινελιές, αλλά και η άλλη εκδοχή των χαρακτήρων μιας και οι ηθοποιοί της παράστασης έχουν αλλάξει και ο κάθε ηθοποιός έχει τη δική του εκδοχή στο πώς να προσεγγίζει έναν χαρακτήρα. 

Δουλεύοντας με τρεις γυναίκες και υποδυόμενοι μία οικογένεια, ποια θα λέγατε ότι είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του γυναικείου φύλου, που σας συναρπάζουν;

Θα δανειστώ έναν στίχο τραγουδιού αυτή τη φορά "η ζωή είναι γυναίκα", αυτό τα λέει όλα. Πώς θα μπορούσε να μη με συναρπάζει αυτό, η ίδια η ζωή; Ας επιστρέψω όμως στην παράσταση. Ως σύζυγος έχω να κάνω, ως επί το πλείστον, με την έννοια της γυναίκας. Οι έννοιες της μάνας και της κόρης εμπεριέχουν δυνατά χαρακτηριστικά του γυναικείου φύλου οπότε και συναρπάζουν τους περισσότερους σε αυτές τις μορφές. 

Πώς είναι να εργάζεστε στο θέατρο εν έτη 2018 και με μία κοινωνικοοικονομική κρίση να κυριαρχεί στις ζωές μας;

Δύσκολα! Αυτά όμως που κρατάνε το θέατρο ζωντανό είναι η αγάπη και η λαχτάρα του κάθε θεατρικού ηθοποιού. Αυτή η κοινωνικοοικονομική κρίση είναι ο λόγος που δεν μπορείς να ζήσεις μόνο από το θέατρο. Εκεί που σπουδάζαμε για να έχουμε το θέατρο και την υποκριτική κυρίαρχο στις ζωές μας, προσπαθούμε για τα προς το ζην εκτός υποκριτικής και καταλήξαμε να έχουμε το θέατρο ως χόμπυ.


Θεωρείτε ότι μία κωμωδία σαν το "Για πάντα μαζί...ξανά" μπορεί να ψυχαγωγήσει τους θεατές ή θα τους προβληματίσει για καταστάσεις που ενδεχομένως βιώνουν και οι ίδιοι καθημερινά;

Φυσικά και θα ψυχαγωγήσει τους θεατές. Αυτός είναι ο στόχος. Ο προβληματισμός θα υπάρξει σίγουρα, αλλά είναι τόσο πολύ καλά ''παντρεμένος'' με το κωμικό στοιχείο, που θα είναι άκρως ανώδυνο και διασκεδαστικό.

Υπάρχουν μελλοντικά σχέδια, που μπορείτε να μας αποκαλύψετε ή είναι νωρίς ακόμα, δεδομένου ότι τώρα θα ανεβάσετε την παράσταση;

Είναι όντως πολύ νωρίς ακόμη για κάτι τέτοιο. Για την ώρα εργαζόμαστε πυρετωδώς για το “Για πάντα μαζί...ξανά''.

Κλείνοντας, θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα στους αναγνώστες της Townsendia, που σας ακολουθούν στην πορεία σας;

Σας περιμένω όλους να πούμε "Για πάντα μαζί ξανά" από 17 Φεβρουαρίου στο Θέατρο Σοφούλη. Σας ευχαριστώ.

TOWNSENDIA Designed by ΕΡΗ Χ. Templateism.com Copyright © 2016

Εικόνες θέματος από Bim. Από το Blogger.